Meşhur fast food gıda zincirlerinden tanıdığımız bir lezzetle karşınızdayım bugün. Lahana ve havuç bizim mutfağımızda da birlikte kullanılan sebzelerdir zaten. Bu salatayı da yadırgamayız doğal olarak. Malzemeler kısmında yer alan şeker biraz caydırıcı olabilir ilk etapta. Ama unutmayın ki eğer bir tarifin içinde şeker ve sirke bir arada kullanıldıysa o tariften şeker tadı almazsınız. Anlatıldığında biraz saçma gelse de bu ikili ekşi+tatlı+tuzlu karışımı bir lezzet verir yemeğe. Bu yüzden lütfen şeker ihtiva eden tuzlu kategorisindeki yiyeceklerden biz yemeyiz öyle şeyleri diyerek vazgeçmeyin.

Bu salatanın  Amerika’da çok farklı çeşitleri vardır; soğanlısı, elmalısı, ananaslısı, kırmızı lahanalısı, vs. Ben tarifi bizim mutfağımıza ve damak zevkimize en çok uyacak şekilde uyarladım. Et/tavuk yemeklerinizin yanına çok yakışacağı gibi, çay davetlerinize  farklı bir lezzet katacaktır.

Afiyetle kalın…  

Malzemeler:

• 1 küçük baş lahananın yarısı,
• 1 adet havuç,
• 4 yemek kaşığı sulu yoğurt,
• 2 yemek kaşığı süt,
• 4 yemek kaşığı mayonez,
• 2 yemek kaşığı limon suyu,
• 2 yemek kaşığı elma sirkesi,
• 1 yemek kaşığı toz şeker,
• 2 çay kaşığı tuz,
• 1/2 çay kaşığı karabiber.

Hazırlanışı:

1. Lahanayı çok ince kıyın,
2. Havucu rendeleyin,
3. Lahana, havuç ve sos malzemelerini derin bir kaba alın,
4. Hepsini iyice harmanlayıp dolaba kaldırın ve bir gece dinlendirip ertesi gün servis yapın.

Afiyet olsun…

“Eski aşklar Yeşilçam’da kaldı” lafı klişe olmaya yüz tutmuşken, fırtınalı sevdalar, çekişmeli ilişkiler günümüzde hem magazin basınında hem de yakın çevremizde -buna kendimiz de dahil- karşımıza bolca çıkıyor. Sevgilimizi elimizden almak isteyen dış mihraplar yoğun şekilde çalışırken bize de biricik aşklarımızı elimizde tutmak için yapmamız gereken çok iş düşüyor. Bu konuya nereden geldiğimi açıklıyorum!

8×4 yeni deodorantları Beauty ve Beast için muhteşem bir project mapping uygulaması daha yapmış. Gösterinin hikayesi kısaca şöyle: romantik bir aşk hikayesi kötü niyetli bir ejderhanın tehdidi altına giriyor. Kahraman erkeğimiz çekici kokusunun da yardımıyla güzel kızı kurtarıyor ve hikaye mutlu bir şekilde sona eriyor.

8×4 dünyasını Facebook’tan takip etmek isteyenler; http://www.facebook.com/8x4Turkiye

Bir bumads advertorial içeriğidir.

Lübnanlıların meşhur nohut köftesi olur kendileri. Sokak yemeğidir aslında. Lavaşın arasına sarar yerler ayaküstü. Birçok Doğu lezzetimizde olduğu gibi, lezzetine doyum olmayan bu köfteyi nasıl olmuşta kendi kültürümüze dahil etmemişiz şaşırıyorum aslında. 

Birçok kişi bilmese de özellikle restoranlarda bol yağda kızartılmış yiyecekler yağlarının süzülmesi için yeşilliklerin üzerinde servis edilir.  Ben de bol marulun üzerinde, yanında barbekü sosla servis etmeyi tercih ettim falafeli. Kendim denemedim ama mayonezle de çok güzel bir ikili oluşturacaklarını tahmin ediyorum.  

Top şekilde de hazırlayabilirsiniz köftelerinizi. Ben de ilk faslı top şeklinde yaptım ama kabartma tozundan dolayı kabardı yağın içinde kalmayan kısımlar ve çevirirken parçalandı. O şekilde beceremedim kısacası. Ya da köfte yerini yadırgadı belki de:) Sonuç olarak ben avcumun içinde bastırarak yassı köfteler yaptım, iyiki de yapmışm, yine olsa yine yaparım, bence siz de yapın. 

Afiyetle kalın… 

Malzemeler:

• 400 gr nohut (haşlanmış),
• 1 adet orta boy soğan,
• 4 diş sarımsak,
• 1 avuç kıyılmış maydanoz,
• 2 yemek kaşığı un,
• 1/2 çay kaşığı karbonat,
• 1/2 çay kaşığı kimyon,
• 1/2 çay kaşığı pul biber,
• Tuz,
• Kızartmak için bol sıvıyağ.

Hazırlanışı:

1. Nohut, soğan, sarımsak ve maydanozu mutfak robotuna alıp pürüzsüz bir kıvam alana kadar çekin,
2. Diğer malzemeleri de ekleyip yoğurun,
3. Köfte şeklini verip hafif bastırın,
4. Sıvıyağı kızdırın ve köfteleri arkalı önlü kızartın,
5. Köfteleri bir süzgece alıp fazla yağını süzdürdükten sonra kıyılmış yeşilliklerin üzerine alarak servis yapın.

Afiyet olsun…

Bir gün hem kış mevsimindeyse, hem soğuksa, hem de pazartesiyse o günden hayır beklemek yersizdir. Yapılabilecek en güzel şey üç maymunu oynayıp geçmesini beklemektir. Mesela  sabah televizyonu açtınız ve moral bozucu haberler mi var? “görmeyin”, hemen kapatın televizyonu. İşe gittiniz ve bir iş arkadaşınız ters bir laf mı etti? “duymayın”. Emin olun o da en az sizin kadar gergin ve ağzından çıkan o sözler bu gerginliğin sonucu. Patron sizden daha önce yaptığınız bir işle ilgili raporu mu istedi? “bilmeyin”. Bu istek can sıkıcı yeni işlerin habercisidir çünkü. O rapor salı gününe kadar bulunamasa kıyamet kopmaz zaten boşverin.

Ben çalıştığım için hep çalışanların pazartesi sorunlarından bahsediyorum burada. Çalışan bir insan için ev hanımlarının pazartesi sendromu olamazmış gibi geliyor. Ama çok yanlış bir düşünce bence. Pazartesi günü çalışmayanlar için de stresli bir gündür. Tüm bireylerin çalıştığı veya okuduğu ailelerin hayatları daha derli toplu ve düzenlidir. Daha sonra toplamak yine kendi başlarına kalacağından çok fazla dağıtılmaz ortalık. Ancak evde bir ev hanımı varsa durum çok değişiktir. Nasılsa toplayacak biri vardır. Dağıtılsa da ertesi gün anne/eş toplar ortalığı.

İşte pazartesi sabahı evin çalışan/okuyan bireyleri tarafından haftasonu  altı üstüne getirilmiş bir ev, dağınık yataklar ve etrafa atılıp bırakılmış pijamalarla karşı karşıya kalan ev hanımı hergün yaşadığı sıkıntının kat kat fazlasını yaşar o gün. Ev toplandıktan sonra akşam yemeği hazırlanacaktır bir de. Akşam eve sinirli ve moralsiz dönen pazartesi sendromu madurları için her zamankinden daha iyi bir yemek hazırlamak gerekmektedir bir de onlardan laf dinlememek için.

Pazartesi sendromu yaşamayan yegane insanlar çocuklarını evlendirdikten sonra evde bir başına kalmış emekli çiftlerdir bence. Benim de şu hayatta en çok kıskandığım insanlardır aynı zamanda. Zenginlikte malda mülkte falan gözüm yok inanın. Şöyle hayırlısıyla ölmeden bir emekliliği görelim. Sabah herkesin işe gitme saatinde kalkıp hem yürüyüş yaparız hem bakkaldan ekmek ve gazete alıp geliriz eve. İşe yetişmeye çalışanların aceleciliğinden, saygısızlığından yakınırız bize çarpıp özür dilemeden geçtiklerinde. Eve dönüp güzelce kahvaltımızı yaparız uzun uzun, bir yandan gazetelerimizi okurken. Gerçi o zamana kadar gazete diye birşey kalmayabilir. Olsun biz de tabletlerden okuruz. Hükümet politikalarını eleştiririz kendi çapımızda.

Sonra televizyonu açarız. Gündüz programlarının sığlığından yakınırız ama kanalı da değiştirmeyiz. Alternatif tıbbın önerdiği otları yazarız bir kenara aktardan alınmak üzere. Öğleden sonra markete ya da pazara alışverişe çıkarız. Tüm alışveriş boyunca sebze-meyve fiyatlarının pahalılığından şikayet ederiz. Ama azar azar da olsa hepsinden almayı ihmal etmeyiz. Eve gidip hafif bir akşam yemeği hazırlarım ben. Yemekten sonra tansiyon, şeker, kolestrol haplarımızı alırız birbirine karıştırmamaya çalışarak. Ömrümüzün sonuna kadar mutlu mesut yaşar gideriz. Emekli olduktan sonra 10 yılımın bu şekilde geçeceğini bilsem o zamana kadar hiçbir şeyden şikayet etmem inanın.

O günleri görene kadar pazartesi sendromuyla savaşta güzel bir kek, motive edici müzikler ve mis gibi bir fincan kahve baş tacım olacak. Size de tavsiye ederim.

Afiyetle kalın…

Malzemeler:

• 2 yumurta,
• 3/4 su bardağı şeker,
• 1/2 su bardağı sıvıyağ,
• 1 su bardağı süt,
• 2,5 su bardağı un,
• 1 paket vanilya,
• 1 paket kabartma tozu,
• 1 yemek kaşığı kakao,
• 1 yemek kaşığı toz antep fıstığı.

Hazırlanışı:

1. Yumurta ve şekeri krema kıvamına gelene kadarçırpın,
2. Süt ve yağı ekleyip çırpın,
3. Un, kabartma tozu ve vanilyayı yavaş yavaş ekleyip pürüzsüz bir kıvam alana kadar çırpın,
4. Karışımın yarısını ayrı bir kaba alıp içine antep fıstığı ekleyip karıştırın,
5. Kalan karışıma kakao ekleyip karıştırın,
6. Muffin kalıplarınıza 1 kaşık birinden 1 kaşık diğerinden olacak şekilde eşit biçimde paylaştırın,
7. 200 derecede önceden ısıtılmış fırında üzerleri kızarana kadar pişirin.

Afiyet olsun…

Bir kahvaltılık tarif günümüz daha geldi çattı. Yarın ve ertesi sabah ailecek olsun arkadaşlarınızla veya tek başınıza olsun   yapacağınız kahvaltılarda kendinizi şımartmanız için elimden geleni yapıyorum ben. Özellikle çalışanlar için inanılmaz bir öneme sahiptir haftasonu kahvaltıları. Haftanın diğer beş gününde olduğu gibi simit/poğaça ve çay ikilisine veya evden çıkmadan yenen birkaç lokma kahvaltılığa talim etme zorunluluğu yoktur.

Sabah kalkıp evin içinde birkaç tur attıktan sonra televizyonun karşısına uzanıp kanallar arasında zaping yapılır. Arada denk gelinen birkaç magazin programından bu hafta hangi ünlü ne yapmış o öğrenilir. Aheste aheste mutfağa gidilip dolapta neler var diye bakılır (bu arada akla Kevserin Mutfağı gelir). Dün değişik birşeyler yayınlamıştı bakayım neydi o denir ve olaylar gelişir…

Gerçekten zevklidir uzun süren kahvaltılar. Özellikle de kalabalık olanlar. Daha da güzeli kahvaltı bittikten sonra o sofranın başında devam eden muhabbettir. Hele de bu karlı günlerde dışarıda yapacak daha iyi birşey yokken en güzeli sevdiklerinizi toplayıp güzel bir kahvaltı sofrası kurmaktır bence.

Afiyetle kalın…

Malzemeler:

• 5 adet orta boy patates,
• 1 küçük kase rendelenmiş kaşar,
• Tuz,
• Karabiber,
• Sıvıyağ.

Hazırlanışı:

1. Patatesleri rendenin ince kısmıyla rendeleyin,
2. İçine tuz ve karabiber ekleyip karıştırın,
3. Tavanın dibini yağlayacak kadar sıvıyağ koyup kızdırın,
4. Patateslerin yarısını tavanın dibine eşit kalınlıkta yayın,
5. Üzerine kenarlarında birer cm boşluk kalacak şekilde kaşarı serin,
6. Üzerine kalan patatesleri yayıp düzleyin,
7. Kapağını kapatıp kısık ateşte yaklaşık 10-15 dk altı kızarana kadar pişirin,
8. Altı iyice kızardığında bir spatula yardımıyla ters çevirip diğer tarafını da kapağı kapalı vaziyette iyice kızartın,

Afiyet olsun…

Bu kadar güzel renkli bir sebze daha yok sanırım yeryüzünde. Öyle ki dokunduğu yeri hemen boyuyor o güzel rengine. Bu yüzden soyarken, doğrarken ve rendelerken çok dikkatli olunmalı. Hatta bir mutfak önlüğü mutlaka kullanılmalı. Nar temizlerken gösterilen ihtimam gösterilmeli kısacası.

Gerçi nar kadar tehlikeli değil pancar. Narın  farkettirmeden sıçrama huyu vardır. Güzel güzel temizlersiniz narı, ne kadar kolay oldu diye sevinirsiniz hatta. Sonra bir bakarsınız ki yerler, duvarlar nar lekesi olmuş. Bu riski azaltmak için derin bir kap kullanmanız yeterli olacaktır.

Pancarın yol açabileceği kazalardan uzak durmak için de çok dikkatli olunmalı. Soyarken birden elinizden kayıp mutfak halınızın üzerine yuvarlanıp gitmesini istemiyorsanız kabuğuyla birlikte haşladıktan sonra derin bir kabın içinde soyun kabuğunu. 

Pancar çok faydalı bir sebze olmasına rağmen fazla yer bulamamıştır mutfaklarımızda. En çok turşu olarak tüketilir. Bunun dışında da pek kullanılmaz zaten.

Kırmızı pancardan değil ama şeker pancarından pekmez yapılır bizim oralarda . Çok kıymetlidir pancar pekmezi. Balla eşdeğer tutulur, kanser hastalarına bol bol yedirilir. Bana göre lezzeti de diğer pekmezlerden daha güzeldir. Bir de  sarma yapılır pancar yapraklarından. Ama öyle yaprak sarma gibi ince ince değil tombul tombul olur. Pancar mevsiminde memleketime gitme şansım olursa mutlaka paylaşmak isterim sizlerle de. Unutmadan bir de Rus’lardan aldığımız borç çorbası var pancarlı yemeklerimiz arasında. Sizlerin de pancarla yapılan  farklı lezzetleriniz varsa ve benimle paylaşırsanız çok sevinirim.

Afiyetle kalın…

Malzemeler:

• 1 adet küçük boy pancar,
• 500 gr yoğurt,
• 2 diş sarımsak,
• Tuz.

Hazırlanışı:

1. Pancarı yumuşayana kadar haşlayın,
2. Kabuğunu soyun,
3. Pancarın yarısını rendenin kalın tarafı, yarısını ise ince tarafıyla rendeleyin,
4. İçine yoğurt, ezilmiş sarımsak ve tuzu ekleyip karıştırın,
5. Servis tabağına alıp istediğiniz şekilde süsleyerek servis yapın.

Afiyet olsun…

Çok severiz sarmayı ülke olarak. Hatta bence bir anket yapsalar koskoca ülkede sarmayı sevmeyen sadece 1 kişi çıkar. O da benim nev-i şahsına münhasır babamdır. Onun sevdiği yemek sayısı sınırlı olduğu için istisna kategorisine girerek bu anket çalışması kapsamına alınmaz zaten. Yani ülkenin tamamı sarmayı seviyor diyebiliriz.

Yemek sofralarına, çay davetlerine, günlere, kutlamalara yapılır. Misafire değer verildiğinin bir simgesidir adeta. Farklı şehirde okuyan öğrencilere yollanmak için, askerlerin yemin törenine götürmek için yapılır. O kadar yemek arasından onu özleyeceklerine kanaat getirir anneler nedense. Haksız da sayılmazlar. Özellikle yurtlarda kalan öğrenciler için anne eli değmiş sarmadan daha kıymetli birşey yoktur. Çok hayır dua alır o sarmaların sahibi anneler.  

Sarmalar yenirken sohbet konusu diğerlerinin annelerinin sarmayı nasıl yaptığıdır genelde. Benim annem bunu etli yapar, öyle de çok güzel olur…Benimkisi üzerine salçalı su döker, gelirken getiririm bak o da süper… Bizde daha kalın sarılır, vs… Kısacası çeşidi boldur sarmanın birçok yemek çeşidimizde olduğu gibi. Genelde incesi makbuldür. Ama ben şöyle biraz orta halli içi bol severim.

Aslında bu biraz yaprağın kalitesine göre de değişebilen birşeydir. Kimi yapraklar öyle kalın olur ki hiç iç koymadan sarsan da kalın olur. Bu yüzden en güzeli kendi yaprağını kendin alıp salamuraya basmak.

Ben bu konuda çok şanslıyım. Eşim Türkiye’nin sarma cenneti Beypazarından ve ailesi hala orada yaşıyor. Kısacası sarma bize Beypazarı kadar yakın. İddialarına göre sadece misafirlere yapıyorlar sarmayı. Ama rastgele bir zamanda evlerde sarma sayımı yapılsa, evlerin %80′inden sarma çıkar. Ankara’ya yolu düşenlere 1 günlerini ayırıp Beypazarı’na da bir ziyaret gerçekleştirmelerini tavsiye ederim. Tarihi dokusu ve eski evleri çeker turistleri genelde. Ama bence Beypazarı gıda turizmi noktası olarak değerlendirilmeli.

Beypazarı yemekleri ile ilgili çok eğlenceli bir durum var. Sarması, etli güveci, 80 katlı baklavası Beypazarı posiyonlarında tüketildiğinde alışık olmayan insanlara mide fesadı geçirtebilir. Ama üzerine bir şişe Beypazarı maden suyu içerseniz birşeyiniz kalmaz. Derdini veren yaradan şifasını da vermiş kısacası.

Heryerde sarma yapılıyor Beypazarınınkisi niye bu kadar meşhur olmuş ki diyenleri aydınlatayım hemen. Beypazarını  sarması değil, havaya kaldırdığınızda karşıyı görebileceğiniz incelikteki yaprakları meşhur aslında. Daha da önemlisi yaprakların ekşimsi bir tadı olduğu için limona ihtiyaç olmuyor hazırlarken ve yerken.

Dedim ya biz sarma yemek istersek Beypazarı’na gitmemiz yeterli diye. Malumunuz bu yıl kış biraz uzun sürdü. Dolayısıyla Baypazarından da uzak kaldık. İş başa düştü anlayacağınız. Genel kabul gördüğü şekilde ipince olmadılar ama tam benim istediğim kalınlıkta ve lezzetteydler. Adım adım sarılma şekli de fotoğrafta açıkça görülüyor. Yine de sormak istediğiniz birşey olursa lütfen sormaktan çekinmeyin…

Afiyetle kalın… 

Malzemeler:

• 400 gr salamura yaprak,
• 1 su bardağı pirinç,
• 1 yemek kaşığı salça,
• 1 tatlı kaşığı toz biber,
• 1/2 çay bardağı sıvı yağ,
• Tuz,
• Karabiber,
• Nane,
• Su.

Hazırlanışı:

1. Yaprakları bir gece önceden yıkayıp suya koyun ve 1 gece tuzunu salması için suda bekletin,
2. İç harcı için yağı kızdırıp çok minik doğradığınız soğanı kavurun,
3. Salça ve biberi koyup kokusu çıkana kadar kavurun,
4. Pirinçleri ekleyip birkaç dakika karıştırarak kavurun,
5. Tuzunu ve baharatlarını ekleyip karıştırın ve altını kapatın,
6. Tencerenin altına bir sıra boş yaprak dizin,
7. Her bir yaprağın içine 1 tepeleme çay kaşığı iç koyup fotoğrafta görüldüğü gibi sarın,
8. Yaprakların en üstünü de bir sıra oş yaprakla kapatın,
9. Üzerini geçecek kadar su koyup kısık ateşte pirinçler iyice yumuşayana kadar pişirin.

Afiyet olsun…

Sevgililer günü deyince akla ilk gelen şeyler kırmızı, çikolata, hediye ve sürprizdir. Bunların hepsini bir araya toplayacak olan şey ise işte bu nefis ve mis kokulu pasta.

Henüz ne alacağınıza karar veremediyseniz, mağaza mağaza dolaşmayı sevmiyorsanız veya bütçeniz kısıtlıysa bu yıl kendi hediyenizi kendiniz yapın.

Hediyenizi verdikten sonra oturup yemekse ayrı bir zevk tabi ki:) Sevgilisi olan/olmayan herkese keyifli bir 14 Şubat diliyorum.

Afiyetle kalın…

Malzemeler:

Pandispanya için (15 cm’lik kek kalıbı için);

• 3 adet yumurta,
• 1/2 su bardağı şeker,
• 1/2 su bardağı un,
• 1/2 su bardağı nişasta,
• 1,5 yemek kaşığı gülsuyu,
• 1 tutam tuz.

İç kreması için;

• 2 su bardağı süt,
• 2 yemek kaşığı un,
• 1 yemek kaşığı nişasta,
• 1 çay bardağı şeker,
• 1 adet yumurta,
• 1,5 yemek kaşığı gülsuyu.

Çikolata kaplaması için;

• 150 gr çikolata,
• 2 yemek kaşığı süt.

• Pandispanyayı ıslatmak için 1 su bardağı süt.

Hazırlanışı:

1. Pandispanya için yumurtanın sarılarını ve aklarını ayırın,
2. Aklarına bir tutam tuz ekleyip kar olana kadar çırpın,
3. Sarılara şekeri ve gülsuyunu ekleyip krema kıvamı alana kadar çırpın,
4. Un ve nişastayı yavaş yavaş ekleyerek iyice karışana kadar çırpın,
5. Bu karışımı yumurta aklarına azar azar ekleyerek spatula ile güzelce karıştırın,
6. Yağladığınız bir kek kalıbına dökün,
7. 180 derecede önceden ısıtılmış fırında üzeri kızarana kadar pişirin,
8. Krema için un ve nişastayı ayrı bir kapta karıştırın,
9. İçine azar azar süt ekleyerek nişastayı ve unu topaksız bir karışım elde edene kadar ezin,
10. Bu karışımı ve kalan sütü bir tencereye alın,
11. Yumurtayı içine kırın,
12. Şeker ve gülsuyunu da ekleyip iyice çırpın,
13. Tencereyi ocağa alıp orta ateşte kıvamı koyulaşana kadar karıştırarak pişirin,
14. Ateşten alıp kabuk bağlamaması için soğuyana kadar çırpın,
15. Pandispanya iyice soğuduktan sonra enlemesine üç eşit parçaya bölün,
16. Tabanı servis tabağına alıp az sütle ıslatın,
17. Üzerine kremanın yarısını döküp eşit şekilde yaydırın,
18. İkinci kat pandispanyayı koyup onu da ıslatın,
19. Kalan kremayı da üzerine döküp yaydırın,
20. Son kalan parçayı da üzerine kapatıp sütle ıslatın,
21. Kaplama kreması için çikolata ve sütü bir sos tenceresine alıp ben mari usulü eritin,
22. Çikolatayı vakit kaybetmeden pastanın üzerine dökün ve kenarlarından rast gele yayılmasını sağlayın,
23. Üzerini gül yapraklarıyla süsleyerek dolaba kaldırın ve en az 2 saat bekletin.

Afiyet olsun…

Kadınların bayıldığı, erkeklerin nefret ettiği şeylerden biri olan 14 Şubat Sevgililer Günü geldi çattı. Büyük gün yarın…Bazıları tarafından çiçek gönderme, hediye alma, romantik yemekler hazırlama gibi her türlü gereği büyük bir keyifle yerine getirilirken kimileri tarafından da ticari bir aldatmaca olmakla suçlanır yıllardır sevgililer günü.    Bu belki de sevgilisi olmayan veya olup da cimrilik yapanların mazeretidir kimbilir. Ancak öyle bir devirde yaşıyoruz ki ticari istismara uğramayan, ticarete konu olmayan duygumuz kalmadı, aşkımız  istismar edilmiş çok mu.

Sevgililer gününden şikayet edenler genelde erkeklerdir bilindiği üzere. Sevgilisine hediye almak eziyet gelir bir Türk erkeğine çünkü. 364 gün boyunca romantiklikten ve hediyelerden nasibini alamamış kadın bünyesi de bugünü fırsat bilip erkeğin üzerine yüklenir de yüklenir. Olay bir çıkmaza girer böylece.

Gen zincirinde “romantizm” ve “hediye alma” halkaları hali hazırda eksik olan  erkek kişisi Sevgililer Günü hatrına hediye almaya çıktığında kendini kalplerin, ayıcıkların, kırmızı çamaşırların arasında bulur. Daha önce hiç girmediği mağazalara girer utana sıkıla. Neyin hangi fiyata satıldığını bilmediğinden verdiği paranın az mı çok mu olduğundan emin olamaz ki muhtelemen “14 Şubat indirimi” kapsamında %100′lük bir zam yemiştir aldığı şey. Sevgilisine hediye alma alışkanlığı olmadığından neyi sever neyi sevmez pek de emin değildir. Daha önce birlikte alışverişe çıktıklarında daha dikkatli  olmadığı için kendini suçlar bir yandan. Kızın en yakın arkadaşını arayıp sorsa anında haberi olacağını ve kıyamet kopacağını bilir. Yapabileceği tek şey hediyeyi aldıktan sonra kızın da hediyeyi beğenmesi için dua etmektir.  

Öte yandan kız kişisi ilişkileri konusunda hiçbir zaman elden bırakmadığı iyimserliğini maksimum seviyeye çıkarır sevgililer günü yaklaşırken. Kendisi zaten daha önce erkeğin laf arasında beğendiğini ya da almak istediğini söylediği,  gördüğünde sevinçten havalara uçacağı hediyesini çoktan almıştır. En üst noktalarda dolaşan iyimserlikle erkeğin de hediyesini çoktan aldığını düşünür. Hatta o büyük güne 1 hafta kala ne aldın bana diye didiklemeye başlar ki erkek daha ne alacağını bile düşünmemiştir o sorular sorulurken.

Ve büyük gün gelir çatar. Kız saatler öncesinden hazırlanır. Kuaförlere gidilir, makyajlar yapılır… Kızın seçtiği ama rezervasyonu erkeğin yaptığı şık bir mekanda buluşulur.  Erkek hediye beğenilmezse diye garanti kapsamında bir buket çiçekle gelir elinde. Çiçek almaya alışık olmayan kız kişisi mest olur. Ondan mutlusu yoktur o an dünyada. Erkek için sıkıcı, kız için romantik bir atmosferde yemekler yenir. Sıra hediyelere gelir. Kız kendi hediyesinin tadını uzun uzun çıkarmak için önce erkeğin hediyesini verir. Paket açılınca gözlerine inanamaz erkek. Kız nereden bilmiştir onu sevdiğini. Bu kız kesinlikle hayatının kadınıdır.

Kız hediyesini açtığında ise yüzde hayal kırıklığı… Kabullenmenin 5 aşaması vardır derler ya hani, kızın bu 5 aşamayı yaşaması 5 saniyesini almaz; Şaka yapıyor sanırım, asıl hediyeyi birazdan çıkaracak (İnkar),  Bu adam için yaptıklarımdan sonra bana layık gördüğü hediye bu mu yani? (öfke), madem bana verdiği değer bu kadar, bundan sonra ben de böyle yapacağım (pazarlık), beni hiç sevmedi zaten, bu ilişkinin bir yere varacağı yok (depresyon), incelikten uzak olsa da beni seviyor aslında, bak çiçek bile almış (kabullenme).

Bu “romantik kutlama” evlendikten sonra yerini kadının evde özenerek hazırladığı bir akşam yemeğine adamın elinde bir demet çiçekle (o kadar para verdiği için içi içini yiyerek) geldiği, yemekten sonraki zamanın televizyonun karşısında geçirildiği kutlamalara bırakır. Ne de olsa kadın o ilk sevgililer günü kutlamasında kabullenmişti adamın bu halini.  

Bu kahvaltı ise geçen yıllara inat içindeki romantiği öldürmeyenlere gelsin…

Afiyetle kalın…

Malzemeler:

• Yumurta ve kalp şeklinde yumurta kalıbı,
• Ekmek,
• Beyaz peynir,
• Kaşar,
• Ketçap,
• Zeytin,
• Pul biber.

Hazırlanışı:

1. Ekmek dilimlerinin üzerine beyaz peyniri sürün,
2. Kalp şeklinde bir kalıp yardımıyla (kağıttan kendiniz de kesebilirsiniz) üzerlerine ketçap sıkın,
3. Dilimleri fırına verip kenarları kızarana kadar pişirin,
4. Yumurtayı kalp şeklindeki kalıbın içine kırarak pişirin,
5. Kaşarları kalp şeklinde kesin,
6. Zeytinleri kürdana geçirin,
7. Tüm malzemeleri tabağa alıp kenarlarını pul biberle süsleyin.

Afiyet olsun…

Ancak her güzelin bir kusuru olduğu gibi bu kekik de kendine göre bir zorluğu var. Kalıbından kolayca çıkması için kelepçeli kalıp kullanmakta fayda var, ancak karameli ilk hazırlandığında çok akışkan olduğu için kalıbın kenarlarından sızma yapabiliyor. Bunu engellemek için kalıbın kenarlarını alüminyum folyo ile sızdırmayacak şekilde sarmanız gerekiyor. Hatta sarma işlemini yaptıktan sonra içine su koyarak sızdırıp sızdırmadığını kontrol etmekte fayda var. Kalıbınızın sızdırmadığına kanaat getirdikten sonra kekinizi gönül rahatlığıyla hazırlayabilir ve pişirebilirsiniz.

İsterseniz ceviz yerine iri kıyılmış fındıklar da kullanabilirsiniz. Ancak ben cevizin bu keke kattığı lezzete kefil olurum. Normalde çok fazla ceviz sevmesem ve cevizli tarifleri fındıklı tariflere dönüştürsem de bu keke yakıştırdım. Ben kek diyorum ama pasta dense de hiç garip olmaz sanırım. Krema olmasa da bir kaplaması var nihayetinde. Şu an aklıma gelen bir tavsiyeyi de söylemeden geçmek istemiyorum. Servis sırasınsa üzerine gezdirilecek bir miktar çikolata sosunun da kekin lezzetine lezzet katacağından eminim.

Afiyetle kalın…

Malzemeler:

Karamel için;

• 100 gr tereyağ,
• 1 su bardağı esmer şeker,
• 3 yemek kaşığı pekmez,
• 3/4 su bardağı ceviz,

Kek için;

• 2 yumurta,
• 1 su bardağı süt,
• 1/2 su bardağı sıvı yağ,
• 1 su bardağı esmer şeker,
• 2 su bardağı un,
• 1 paket kabartma tozu,
• 1 paket vanilya,
• 2 adet muz,
• 1 tutam tuz.

Hazırlanışı:

1. Karamel için tereyağını eritin,
2. Pekmez ve şekeri ekleyip sıvı hale gelene kadar pişirin,
3. Cevizleri ekleyip karıştırın,
4. Ateşten alıp dibini yağladığınız kelepçeli kalıba dökün ve soğumasını bekleyin,
5. Bu sırada keki hazırlayın,
6. Yumurtaları ve şekeri çırpın,
7. Süt ve yağı ekleyip çırpın,
8. Un, kabartma tozu, vanilya ve tuzu ekleyip homojen bir hal alana kadar çırpın,
9. Muzları soyup çatal yardımıyla ezin kek karışımına ekleyip karıştırın,
10. Kek hamurunu cevizli karamelin üzerine dökün,
11. 190 derecede üzeri iyice kızarana kadar pişirin.

Afiyet olsun…

Pazartesiler genelde başlangıç günleridir. Okullar pazartesi günü açılır, işe pazartesi günü başlanır, rejimler pazartesi başlar, yıllık izinler sonrası ilk iş günü pazartesidir, kritik toplantılar pazartesi yapılır, raporların pazartesi gününe yetişmesi gerekir, birçok sınavın son başvuru tarihi, faturaların/harçların son ödeme tarihi pazartesidir… Sendroma girmek için türlü sebepler vardır yani pazartesi günü.

Haftasonu arkadaş, aile veya akraba toplantılarında sonrası düşünülmeden yenen her bir lokma hamur işi veya tatlının acısı da pazartesi sabahı çıkar. Tartıdaki rakamlar “n’olur dur artık” şeklindeki yakarmalar eşliğinde artarken, içimizdeki pişmanlık ve suçluluk duygusu paralel olarak artışa geçer. “O son pastayı yemiyecektim”  cümlesi ile bütün günah o zavallı pasta dilimine yüklenir. Bütün haftasonunun acısını çıkarmak istercesine az yenir o gün.

2 gün boyunca geç kalkmaya alışmış bünye kargaların bile henüz kahvaltılarını tamamlamadıkları bir saatte sıcacık yatağından sökülüp alınınca doğal olarak gerilir. Tartıda gördüğü rakam bu gerginliğin üstüne yeni bir moral bozukluğu ve gerginlik ekler. O dakika verilen rejim kararı beraberinde büyük bir kısıtlanmışlık hissi yaratır. Pazartesi sabah trafiği zaten huzursuz olan ruh halinin dengesini tamamen alır götürür. İşyerine gelir gelmez içeriğinin ne olduğunu bile bilmediği bir toplantıya sürüklenen gergin ve dengesiz bünye bir kat daha stres yüklenir.

İşyeri yemekhanelerinde çalışan aşçıların aralarında yaptıkları bir sözleşme varmış gibi her pazartesi nefret edilen bir yemek vardır menüde. Sabah rejime girmeye karar vermiş sendrom sahibi çorbayı içip kalkar masadan. Gergin bir kişiden daha kötü birşey varsa o da aç ve gergin bir kişidir. Bu nedenle pazartesi günü sendromlulardan uzak durmakta fayda vardır. Hatta en iyisi kimseyle muhattap olmamak böylece oluşabilecek olumsuzluklardan kaçınmaktır.

Atalarımızın bugünün işini yarına bırakma diye öğütlemelerini onların zamanında pazartesi sendromu diye birşey olmayışına bağlıyorum ben. O yüzden siz atalarınızı değil beni dinleyin ve pazartesi gününün işlerini ölüm kalım meselesi olmadığı sürece salıya  bırakın. Akşam eve gittiğinizde de bizim kısırımıza çok benzeyen ama ondan daha hafif olan Lübnan mutfağına ait bu salatayı yapıp televizyonun karşısına geçin ve o günü hiç yaşanmamış sayın.

Afiyetle kalın…

Malzemeler:

• 1 su bardağı ince bulgur,
• 1 su bardağı kaynar su,
• 1 adet domates,
• 1 adet salatalık,
• Yarım demet nane,
• Yarım demet maydanoz,
• 4-5 yaprak marul,
• 2 sap taze soğan,
• 2 yemek kaşığı zeytinyağ,
• Yarım limonun suyu,
• 2 yemek kaşığı nar ekşisi,
• Tuz.

Hazırlanışı:

1. Bulguru bir tencereye alıp üzerine tuz ve suyu ekleyip kapağını kapatın ve şişmesini bekleyin,
2. Bu sırada iyice yıkayıp kuruttuğunuz yeşillikleri ince ince kıyın,
3. Domates ve salatalığı tavla zarı büyüklüğünde doğrayın,
4. Tüm malzemeleri derin bir kaba alıp güzelce karıştırın.

Afiyet olsun…

Etin en güzel hali köftedir bana göre. Hem diri kalma, lastik gibi olma, vs tehlikesi yoktur hem de içine konan baharatlarla oluşturduğu lezzet her türlü et çeşidini sollar. Köftenin kankası da patatestir bilindiği üzere. Püre olsun, kızartma olsun pek bir yakışır köftenin yanına.

Hasan Paşa kimdir, necidir bilmiyorum ama ağzının tadını bilen bir atamız olduğu kesin. Bizim köftenin yanına garnitür olarak hazırladığımız püreyi alıp köfteye dahil etmiş. Aklına ve damağına sağlık kendisinin.

Ufak bir araştırma yaptım kim olduğuna dair. Ancak en ufak bir ipucu bile bulamadım. Hasan Paşa ismini taşıyan birçok kişi olmakla birlikte aynı isimli yerleşim yerleri de var. Bulabildiklerim Burdur’da bir kasaba ve İnegöl’de bir köy. Ancak bunların da web sitelerinde köfteden bahsedilmemiş.

Paşa ünvanı taşıdığından dolayı Osmanlı döneminde yaşamış olması yüksek istimal taşıyor. Hasan çok rastlanan bir isim olduğundan, tahmin edileceği üzere Osmanlı döneminde yaşamış birçok Hasan Paşa var. Hepsini rahmetle analım buradan isimlerini zikretmişken. Hangisi bu köfteye adını verdiyse ona ayrıca teşekkürlerimizi sunuyoruz.

Afiyetle kalın…

Malzemeler:

Köfte için:

• 400 gr kıyma,
• 1 baş kuru soğan,
• 1 yumurta,
• 2-3 yemek kaşığı ekmek kırıntısı,
• Tuz
• Karabiber
• Kimyon.

Püre için:

• 2-3 adet patates,
• 1 yemek kaşığı tereyağ
• yarım su bardağı süt
• Tuz
• Karabiber

Salçalı sos için:

• 1 yemek kaşığı domates salçası,
• 1 su bardağı su,
• Tuz.

Hazırlanışı :

1. Kıyma, rendelenmiş soğan, yumurta, ekmek kırıntısı, tuz ve baharatları karıştırıp iyice yoğurun,
2. Harçtan iri parçalar koparıp ortasını çukurlaştırın,
3. Köfteleri yağlanmış fırın tepsisine dizip  200 derecelik fırında kızarana kadar pişirin,
4. Püre için patatesleri soyup  haşlayın.
5. Bir çatal ya da ezme aparatı yardımıyla ezin,
6. Tencerede tereyağını eritin,
7. Patatesleri ekleyip karıştırın,
8.  Sütü karıştıra karıştıra ekleyin,
9. En son tuzunu ve karabiberini katıp 5 dk pişirin,
10. Köfteleri fırından çıkarıp çukurlara sıkma torbasına doldurduğunuz patates püresini istediğiniz şekilde sıkın,
11. 1 yemek kaşığı salçayı suyla karıştırıp köftelerin olduğu tepsiye dökün. Tekrar fırına verip püreler uçlarından kızarmaya başlayana kadar pişirin.

Afiyet olsun…

Muffin denen olaya bayılıyorum. Hem servisi, hem de yemesi kolay. Diğer kekler, pastalar gibi keserken yamuk oldu, biri küçük biri büyük oldu, dağıldı gitti benzeri sorunlarınız olmuyor. Tepsi ya da büyük kalıplarda yapılan kekten daha kısa sürede pişiyor. Onlardan daha şık duruyor üstelik.

Hele de yaratıcı bir insansanız farklı şekiller elde etme konusunda bir sınır yok. Tatlı olabilir, tuzlu olabilir, acı olabilir, hatta zorlarsanız ekşi bile olabilir. (Hatta tam şu noktada aklıma harika bir fikir geldi. Hemen mor kaplı defterimi çıkarıp not alıyorum.) Meyveli olur, sebzeli olur, peynirli olur… Yeter ki siz farklı şeyler denemeye açık olun.

Fotoğraflarda da görüldüğü üzere bunlar tuzlu-sebzeli gruba giriyor. Ben brokoliyi inanılmaz seven bir insan olarak bu değerli sebzeyi muffin dünyasına kazandırmış olmaktan gurur duyuyorum. Görsel boyutuna methiyeler düzmeme zaten gerek olmadığını düşünüyorum. Bunları da en son ağırladığım arkadaşlarım için hazırlamıştım. Sebze sever arkadaşım Senem bayıldı. Ben de hiç tereddüt etmeden kalan muffinleri paketleyip ona verdim.

Yapımı çok basit, bildiğiniz kek hamurunu tuzlu olarak hazırlayıp içine brokoli yerleştirdiğiniz kaplara paylaştırıyorsunuz. Aşağıda verilen malzeme miktarıyla 14 adet muffin çıkıyor. Çocuklar bizlerden daha zeki oldukları için kandırmak çok zordur ama belki bu sevimli şeklinden dolayı brokoli yediremediğiniz çocuklarınıza brokoli yedirmeyi başarabilirsiniz.

Afiyetle kalın…

Malzemeler:

• 2 yumurta,
• 1 su bardağı koyu kıvamlı ayran veya ayran kıvamında yoğurt,
• 1/2 su bardağı sıvı yağ,
• 1,5 su bardağı buğday unu,
• 1 su bardağı mısır unu,
• 1 paket kabartma tozu,
• 1 tatlı kaşığı tuz,
• Her bir muffin kalıbı için 1 küçük dal brokoli (tuzlu suda haşlanmış).

Hazırlanışı:

1. Yumurtaları tuzla birlikte çırpın,
2. Ayran ve yağı ekleyip çırpın,
3. Unları ve kabartma tozunu yavaş yavaş ekleyerek pürüzsüz bir kıvam elde edene kadar çırpın,
4. Karışımdan kalıpların dibini kaplayacak kadar koyun,
5. İçlerine brokolileri yerleştirin,
6. Üzerlerini örtecek kadar hamur döküp fırın tepsisine dizin,
7. Önceden ısıtılmış 190 derecelik fırında üzerleri kızarana kadar pişirin.

Afiyet olsun…

Ülkemize gelen yabancılara Turkish pizza olarak pazarlanmaya çalışılsa da lahmacunu pizzayla kıyaslamak, hele hele ikisini aynı kefeye koymak çok büyük bir hata bana göre. Evet pizza da çok lezzetli bir yiyecek, ben de çok severim. Ama hamuru fazla olduğu için yedikten sonra bir mideye oturma hissi yaratır, şişkinlik yapar. Halbuki lahmacun öyle mi? Özellikle başarılı bir ustanın elinden çıktıysa, lastik gibi değil de çıtı çıtırsa ne mideye oturur ne de rahatsız eder. Bir de yanında ayran olursa daha ne ister insan.

 Bu arada yeri gelmişken konuyu biraz dağıtacak olsa da bir uyarıda bulunmak istiyorum. Gıda mühendisi bir arkadaşımın söylediğine göre ayran midede organizmaların üremesi için çok uygun bir ortam yarattığından kalitesinden emin olunmayan et ürünlerinin yanında ayran tüketmemek gerekiyormuş. Bu evde kendi yaptığınız yemekler için geçerli değil elbette. Ancak dışarıda hiç bilmediğiniz bir yerde kebap benzeri yiyecekler yiyeceğiniz zaman yanında ayran yerine asitli içecekler tüketmeye özen gösterin.

Yaşayanlar bilir gıda zehirlenmesinin insanı nasıl canından bezdirdiğini. O yüzden bu bilgiyi tanıdıklarımızla paylaşmakta fayda var.

Lahmacun Arapça Lahm ü Macun, yani et ve yoğrulmuş hamur kelimelerinden türemiştir. Lahmacunun tarihi tam olarak bilinmese de bu bilgi lahmacunu Arap kültüründen almış olabileceğimizi işaret ediyor bize. Güneydoğu Anadolu menşeili birçok yiyeceğimizi u kültürden aldığımız göz önünde bulundurulunca bu tez daha da güçleniyor.

Bu benim evde ilk denememdi ve gayet başarılı oldu. Ama bir problemle karşılaştım. İyi pişmeleri için her seferinde tek tepsi attım fırına. Bir tepsiye de ancak bir lahmacun sığıyor. Sıcak sıcak yiyelim diye her pişeni yeme yöntemini denedik. Ama çıtır çıtır lahmacun o kadar çabuk bitiyor ki diğeri pişene kadar beklemek eziyet oluyor adeta:) Pişen lahmacunları bir tabağa alıp üzerine bir kapak kapatıp soğumalarını engelleyebilirsiniz. Böylece aralıksız olarak tüketilebilir lahmacunlar. Üzerine bir güzel limon sıkıp bolca maydanozla tüketebilirsiniz.

Afiyetle kalın…

Malzemeler:

Hamuru için;

• 3 su bardağı un,
• 1/2 küçük paket instant maya,
• 1 çay kaşığı tuz,
• 1,5 su bardağı ılık su.

İç harcı için;

• 250 gr orta yağlı kuzu kıyma,
• 1 adet büyük boy soğan,
• 1 silme yemek kaşığı domates salçası,
• 1 silme yemek kaşığı biber salçası,
• Yarım demet maydanoz,
• 1 silme tatlı kaşığı tuz,
• 1/2 çay kaşığı karabiber,
• 1/2 çay kaşığı kimyon,
• 1/2 çay kaşığı yenibahar.

Hazırlanışı:

1. Hamur için un, tuz ve mayayı karıştırın,
2. Suyu yavaş yavaş ekleyerek ele yapışmayan bir kıvam alana kadar yoğurun,
3. Hamurun üzerini örtüp yarım saat dinlendirin,
4. Bu sırada soğanı çok ince doğrayın,
5. Maydanozu kıyın,
6. Kıyma, soğan, maydanoz, domates salçası, biber salçası, tuz ve baharatları bir kaba alıp iyice yoğurun,
7. Hamurdan mandalina büyüklüğünde bir parça koparıp mantı hamuru inceliğinde açın,
8. Üzerine hazırladığınız iç harçtan tamamını kaplayacak şekilde sürün,
9. 210 derecede önceden ısıtılmış fırında hamurun kenarları kızarmaya başlayana kadar pişirin,
10. Diğer malzemeleri de aynı şekilde hazırlayın.

Afiyet olsun…

Annelerimizden öğrenip hiç sorgulamadan bizim de devam ettirdiğimiz bazı alışkanlıklarımız vardır. Komşudan gelen tabak boş gönderilmez mesela. Kural bozulmasın diye tabağa petit beurre bisküvi koyup geri veren komşu gördüm ben. Bir paket olsa pasta yaparsın vs. kullanılır bir şekilde. Ama o sırf boş göndermemek için tabağa konulan 5-6 tane bisküviyle ne yapılır ki. Bayatlamadan tüketilsin diye çay demlemek şart olur. Malum petit beurre çaysız yenmez.

Ev, özellikle salon, aman biri gelir diye hep derli toplu olmalıdır. Hatta salonda oturulmaz, orası misafirlerin mabedidir. Biri gelir diye evde pijamayla gezilmez. Biri gelir diye hazırda ikramlık birşeyler bulundurulur. Misafirlere saklanan çerezler tüketilmeden bayatlar genellikle o “biri” bir türlü gelmediği için. Babaanneme misafirliğe gittiğimde ikram ettiği şeylerin son kullanma tarihini kontrol etmem bu sebebe dayanır. 3 bayram üst üste aynı ikramı görünce içine kurt düşüyor insanın ister istemez. Bu biraz da insanların alışkanlıklarıyla ilgili. Özellikle yaşlıların evlerine ne zaman gitseniz  hep aynı şeyler ikram edilir.

Mesela rahmetli anneannemlere ne zaman gitsek kuru üzüm-leblebi ikilisi konurdu önümüze. Ha bir de petit beurre arası lokum. Şimdi pek iştah açıcı gelmeyebilir ama bundan yirmi yıl önce yaşamış bir çocuk için daha lezzetli abur cubur yoktur sanırım.

Artık durumlar teknolojiyle birlikte biraz değişti. Poğaçalar, börekler, kekler hazırlanıp dondurucuya atılıyor ve misafir geldiğinde mikrodalgada ısıtılıp misafirlere yeni yapılmış gibi ikram ediliyor. Çerezler için aynı şeyi söyemek pek mümkün değil ama. Onlar hala bayat.

Bu tarifim de bayatlamaya yüz tutmuş keklerinizi, dondurucuya attığınız keklerinizi değerlendirebileceğiniz veya hazır pandispanyanız varsa aniden bastıran misafirleriniz için çabucak hazırlayabileceğiniz çok basit ama inanılmaz lezzetli bir ikram. Sunduğu görsel şölenden bahsetmeme gerek yok sanırım, o zaten ortada. Keklerinizi az şekerli yapıyorsanız eğer hamurun içine biraz da pudra şekeri eklemeyi unutmayın. O kadar basit bir tarif ki bunun dışında bir püf noktası veya bilinmesi gereken durumu yok.

Afiyetle kalın…

Malzemeler:

• 4 su bardağı ufalanmış bayat kek,
• 1/2 kutu (100 gr) krem peynir veya labne,
• 1 su bardağı ceviz,
• Kakao,
• Pudra şekeri.

Hazırlanışı:

1. Kek ve krem peyniri bir kaba alıp homojen bir hamur elde edene kadar yoğurun,
2. Avcunuza ceviz büyüklüğünde hamur alıp ortasına bir parça ceviz koyun ve yuvarlayın,
3. Tüm hamuru bu şekilde top top yaptıktan sonra yarısını kakaoya, yarısını pudra şekerine bulayın.

Afiyet olsun…

Önüme hiçbir hedef koymadan başladığım bu bloggerlık macerası bir kartopunun çığa dönüşmesi gibi büyüdü yavaş yavaş. Gün geldi ziyaretçi rekorları kırdı, gün geldi yarışmalarda ödüller aldı www.kevserinmutfagi.com. Ama bunların hiçbiri beni bugün geldiğim nokta kadar mutlu etmedi. Aynı zamanda www.kevserinmutfagi.com’un webmasterı da olan on parmağında on marifet eşim benim için bu sefer de bir iphone uygulaması geliştirdi. Bu uygulama da sizi neler mi bekliyor;

Açık ve kolay anlaşılır anlatımı ve maddelenmiş malzeme listesi ile 500’ün üzerinde yemek tarifi.

Bu uygulama sayesinde yemek yapmak artık eziyet olmaktan çıkıyor. Akşam misafirleriniz var ve ne pişireceğinizi bilmiyor musunuz? Arkadaşlarınızı çaya çağırdınız ama çayın yanına ne yapacağınıza karar mı veremediniz? Komşularınız çat kapı oturmaya geldi ve şipşak bir tarife mi ihtiyaç duydunuz? Ne yaparsanız yapın çocuklarınıza bir türlü yemek yediremiyor musunuz? Eşinizin misafirliğe gittiğiniz evlerde yediği yemekleri övmesinden bıktınız mı?

Kayınvalidenizin iğneli lafları yerine övgülü sözlerini duymaya hazırlayın kendinizi. Arkadaş toplantılarında “sizin tarifleriniz” konuşulacak. Komşularınız yemeklerinizin kokularından büyülenecek. Çocuklarınız yemeklerinize bayılacak. Eşiniz size bir kez daha aşık olacak. Çünkü bundan böyle yemek yapmak sizin için çocuk oyuncağı. Mutfakta sihirli bir yardımcınız var artık. Tek yapmanız gereken Tarif Küpü’ne tıklamak…

+ Ana yemekler
+ Çorbalar
+ Zeytinyağlılar
+ Makarnalar
+ Pilavlar
+ Kahvaltılıklar
+ Tatlılar
+ Hamurişleri
+ Kekler
+ Pastalar
+ Kurabiyeler
+ İçecekler
+ Salatalar
+ Mezeler
+ Dünya mutfaklarından seçmeler

Hepsi sizin için bir arada. Bu uygulama sayesinde;

+ 500’ün üzerinde denenmiş yemek tarifine anında ulaşabilir,
+ Kategoriye göre tarifleri listeleyebilir,
+ Tarifler arasında arama yapabilir,
+ Beğendiğiniz tarifleri favori listenize ekleyebilirsiniz.

Facebook sayfasında 2000’e yakın takipçisi olan www.kevserinmutfagi.com şimdi de iPhone uygulamasıyla sizlerle. Uygulamayı iPhone veya iPad üzerinden kolayca indirebilir ve hemen kullanmaya başlayabilirsiniz.

Geçen hafta sevgili takipçilerimden biri börülce salatası istemişti benden. O kadar temiz kalpliymiş ki yayınlanmayı bekleyen bir tarifim vardı zaten. Bugün de hiç vakit kaybetmeden tarifi yayınlamak istedim. Çeşidi bol olduğu için besleyici, renkleri bol olduğu için de bir o kadar göz zevkine hitap eden bir tarif.

Son zamanlarda çocuklar için yemek tarifleri isteniyor sıkça. Elimden geldiğince yardım etmeye çalışıyorum aslında. Ancak her çocuğun, her yetişkinde olduğu gibi, yeme-içme alışkanlıkları farklı olduğu için çocuklar için özel tarifler vermek çok mantıklı gelmiyor bana. Ama bu tarif baklagil yemeyen çocuklar için renkli görünümüyle akıl çeldirici olabilir diye düşünüyorum.

Çaya gelen misafirlere yapılan klasik kısır veya patates salatasının yerine farklı lezzetler arayanlar da mutlaka denemeli bu tarifi. Tarifi uygularken dikkat edilmesi gereken tek husus börülcenin haşlanması kısmı. Kuru faulye gibi uzun sürmüyor haşlanması. Düdüklüde 10 dk yeterli. Hatta akşamdan ıslattığınız takdirde düdüklüye koymaya bile gerek yok. Karıştırırken ezilmemesi için fazla yumuşamamasına özen göstermenizi tavsiye ederim.

Afiyetle kalın…

Malzemeler:

• 2 su bardağı kuru börülce,
• 1 su bardağı haşlanmış mısır,
• 3 adet kornişon turşu,
• 2-3 adet közlenmiş kırmızı biber,
• 10 adet yeşil zeytin,
• Yarım demet dereotu,
• 5 sap taze nane,
• Tuz,
• Zeytinyağ,
• Yarım limonun suyu,
• 2 yemek kaşığı nar ekşisi.

Hazırlanışı:

1. Börülceleri yumuşayana kadar haşlayıp suyunu süzün,
2. Derin bir kaba alıp içine mısır, minik doğranmış turşu, ince doğranmış yeşil zeytin, kıyılmış dereotu ve taze nane, küçük doğranmış közlenmiş kırmızı biber , tuz, zeytinyağ, limon suyu ve nar ekşisi ekleyip harmanlayın.

Afiyet olsun…

Bir cumaya daha ulaşmış bulunuyoruz hayırlısıyla. Bu da demek oluyor ki yarın sabah ve pazar sabahı kahvaltıda ne yesek acaba diye düşünmeye başlayacağız bugün öğle saatleri itibariyle. Hatta bu konuda google’dan yardım almaya çalışacak birçoğumuz. Ben de öngörülü bir blogger olarak öğlen olmadan h.sonu yapılabilecek güzel bir kahvaltılık tarifi sizlerle paylaşıyorum.

Bugün yine lezzetli mi lezzetli, değişik mi değişik bir tarifim var keyifli kahvaltı sofralarınızı daha da keyifli hale getirmek için. Bu tarifimizin hazırlanması da inanılmaz keyifli. Kar topu yapmaya benziyor aslında kısmen. Ispanağı yufkanın içine koyuyoruz ve bildiğiniz kartopu gibi yuvarlıyoruz bir sağdan bir soldan. En son da sağlamlamak için avcumuzun içinde sıkarak yuvarlıyoruz.

Ankara’da uzun süredir camdan dışarı bakınca beyazdan başka bir renk görmek mümkün olmadığı için heryerde kar ve karla ilgili şeyler görmeye başladım ben. Tam manasıyla güneşe hasret kaldık haftalardır.

Şu an hangi mevsimde nerede olmak istersem oraya gidebilecek olsam çok fazla bir şey istemem. Mayıs ayının başları, güneş nazlı nazlı göstermeye başlamış kendini. Ama öğle saatinde terletecek kadar sıcak oluyor hava. Bir cumartesi günü uyanmışım ışıl ışıl yüzüme vuran güneşin ışığıyla… hemen balkon kapısını açıyorum ki çiçeklenmeye başlamış ağaçların mis kokusu sarsın evin her yanını. Çayı koyuyorum hemen ocağa.. bir yandan da başlıyorum kahvaltıyı hazırlamaya. Tabi balkona kuruluyor kahvaltı sofrası.

Balkon camında yansımama takılıyor birden gözüm. Çok zayıfladım bugünlerde biraz kilo almalıyım diye düşünüyorum (hayalin dibine vurduğum an) kızartmaların kokusu yayılmaya başlarken mutfağa. Domates, salatalık, yeşillikler derken masa dolup taşıyor. Tuzlusu ayrı tatlısı ayrı uzuun uzun yiyoruz masadaki herşeyi. Üzerine bir de orta türk kahvesi-yanına çifte kavrulmuş lokumla.

İnanın şu an başka hiçbir şey istemem. Gerçi şu börekçikler ve yanına bir fincan çay da fena olmaz kar manzarasını izlerken. Ne demişler aza tamah etmeyen çoğu bulamaz. Bulunduğunuz şartlar içinde mümkün olan en harika haftasonunu diliyorum hepinize.

Afiyetle kalın…

Malzemeler:

• 3 adet yufka,
• 1 su bardağı yoğurt,
• 1 su bardağı su,
• 2 yumurta,
• Galeta unu,
• İçi için;
• Yarım demet ıspanak,
• 1 küçük baş soğan,
• Sıvı yağ,
• Tuz.

Hazırlanışı:

1. Soğanı yemeklik doğrayın,
2. Ispanakları yıkayıp ince ince doğrayın,
3. Soğanı sıvıyağda kavurun,
4. Ispanakları ekleyip suyunu çekene kadar kavurun,
5. Tuzunu ekleyip karıştırın,
6. Yufkaları aralarına az sıvıyağ sürüp üst üste dizin,
7. Yoğurt ve suyu karıştırıp en üstteki yufkanın her yerine yayın (ıspanaklar yağlı olduğu için bu katta yağ kullanmaya gerek kalmıyor),
8. Çekmesi için 15 dk bekleyin,
9. Önce dört parçaya bölün,
10. Sonra her bir parçayı 5′er parçaya kesin (yani toplam 20 parça haline gelecek),
11. Parçaların geniş kenarına 1 tatlı kaşığı ıspanaklı içten koyun,
12. Kenarlarından katlayarak top haline getirin ve avcunuzla sıkın,
13. Her bir parçayı aynı şekilde iç koyarak top yapın,
14. Yumurtaları derin bir kasede çırpın,
15. Topları önce yumurtaya sonra galeta ununa bulayıp fırın tepsisine dizin,
16. 200 derecede 30-35 dk pişirin.

Afiyet olsun…

Bugün burada yıllardır içimde tuttuğum birşeyi itiraf etmek istiyorum. Bunu benden başka sadece eşim biliyordu şu dakikaya kadar. Artık herkes bilsin istiyorum.

Hani arkadaşlarınızla toplanıp hep beraber yemeğe çıkarsınız. Herkes farklı birşey söyler. Yemekler geldikten sonra şunun da bir tadına bak şeklinde herkes birbirine teklif eder kendi yemeğinden. Hele de gruptan sadece birinin yemeğiyle birlikte ekstra patates geldiyse o patatesler grubun ortak malı sayılır ve hep birlikte yenir. Yemeğimin yanında patates yoksa ben de hemen atlarım o patateslere ne yalan söyleyeyim. Evde kızartma yememeye çalışan bünye böyle kaçamak fırsatlarını kaçırmak istemiyor. Ama itirafım bu değil.

Patatessiz taraf olmakla ilgili bir sıkıntım yok. Benim sıkıntım tek patatesli tabağa sahip olmak. Arkadaşım canın patates kızartması yemek istiyorsa git kendine ayrı bir porsiyon söyle. Benim yemeğimin yanına getirdikleri 4-5 dilim patatesten ne istiyorsun. Onlar sizinle paylaşayım diye konmamış oraya, benim yemem için konulmuş. Dokunmayın benim patateslerime de yemeğime de. Sevmiyorum ben yemeğimi paylaşmayı. Zaten yemekler geldiğinde herkes birbirine teklif ederken yemeğinden ben susarım. Nezaketen bile teklif etmem. Yemeğin bana fazla geleceğini düşündüğüm durumlar farklı tabi. O zaman bir çekincem olmaz paylaşmak konusunda. Yani asıl sıkıntı paylaşmak değil, açken paylaşmak.

Arkadaş toplantılarından daha sıkıntılı durumları evde yaşıyorum. Evde 2 kişisiniz neyi paylaşamıyorsunuz demeyin sakın.  Durum o kadar basit değil. Pek değerli eşim bloga ve facebooka konu edilmekten pek hoşlanmıyor ama bunu söylemezsem çatlarım. Kendisi çok hızlı yemek yediği için yemeğini her seferinde benden önce bitiriyor. Beni beklerken bir yandan da benim yemeğimi aşırıyor. Yiyeceksen kalk al kendine diyorum. Yok yemeyeceğim diyor ama benim tabağıma eşlik etmeye devam ediyor. En fazla 2 lokma sabredebiliyorum. 3. lokmaya yeltenmesiyle benim yüksek volümlü dırdırlarım başlıyor. Sonunda bu dırdırlar eşliğinde kalkıp masayı toplamaya başlıyor.

Bir de domates tabağında benim gözüme kestirdiğim dilimlerin benden önce alınmasına deli oluyorum ama o konuyu başka bir yazıya saklayayım en iyisi. Yoksa deli bu deli, uzak durun bundan demeye başlayacaksınız:)

Bunu durup duruken anlatmadım. Yazıdaki ilk fotoğrafa baktığımda fırın kabını önüme alıp tek başıma kaşıklaya kaşıklaya yemenin ne kadar zevkli olacağı geldi aklıma. Evet belki hepsini bitiremem ama ben doyana kadar kimse müdahale etmezse memnun olurum. Şimdi bu büyük porsiyonu bana bırakın ve gidip kendi grateninizi kendiniz yapın lütfen:)

Afiyetle kalın…

Malzemeler :

• 2 adet tavuk göğüs,
• 2 adet orta boy patates,
• 10 adet mantar,
• 1 adet kırmızı biber,
• 2 su bardağı süt,
• 1 yumurta,
• 1 tepeleme yemek kaşığı un,
• 1 yemek kaşığı sıvı yağ,
• 1 su bardağı rendelenmiş kaşar,
• Tuz, karabiber.

Hazırlanışı :

1. Tavuk ve patatesleri haşlayın,
2. Mantarları ve biberi iyice yıkayıp doğrayın,
3. Az sıvı yağ koyuğunuz tavada mantar ve biberleri soteleyin,
4. Tavuk, patates, mantar ve biberleri küçük bir fırın tepsisine alın,
5. Süt, yumurta, un, 1 yemek kaşığı sıvı yağ, tuz ve  karabiberi bir kaba alıp iyice çırpın,
6. Bu karışımı tavuk ve sebzelerin üzerine dökün,
7. 220 derecelik fırında beşamel sos koyulaşana kadar pişirin,
8. Fırından çıkarıp kaşarları üzerine yayın,
9. Tekrar fırına koyup üzeri kızarana kadar pişirin.

Afiyet olsun…

Pazartesi günleri sendromu biraz olsun azaltmak için cici cici tarifler yayınlamaya çalışırım genelde. Ama ne yazık ki dün kendim de sendromdan çıkamadığım için size yardımcı olamadım. Hem yoğun bir çalışma günü oldu, hem de yazı yazacak dermanı bulamadım kendimde. Bu şirin pastayla affettirebilirim umarım kendimi. Bildiğiniz kedidili bisküvili pasta aslında. Ama içine muz, üzerine renkli şekerlemeler koyunca zengin bir görüntüye kavuştu.

Renkli şekerlemeleri sevmiyorsanız eğer hindistan cevizi kullanabilirsiniz yerine. Görüntüsü de güzel olur, lezzeti de. Aklıma geldikçe bu tür tavsiyelerde bulunuyorum. Ama benim es geçtiğim şeyler olursa sormaktan hiç çekinmeyin. Ama sakın ola ki “o öyle yapılmaz, yanlış yapmışsınız” gibi ithamlarda bulunmayın kalbinizi kırarım:) Herşeyin en iyisini bilmek gibi bir iddiam olduğundan değil yanlış anlamayın. Tam tersine bu tür tepkilerle gelen insanların “herşeyin en iyisini bilirim ben” tavırları rahatsız ediyor beni.

Evden çıktınız şehir merkezine ineceksiniz. Bir düşünün bunu yapabileceğiniz kaç yol var? En az iki farklı yol olduğuna bahse girerim. Bir yere varmak için bile en az iki yol varsa, bir yemeği yapmak için neden sadece tek yol olsun ki? Bununla ilgili çok şey yazdım daha önce. Ama ne yazık ki insanlarımızın okuma alışkanlıkları sadece ihtiyacım olanı okurum gerisi beni ilgilendirmez gibi bir prensibi temel aldığı için ben daha milyonlarca kez yazsam da “ben ona kıyma da koyuyorum, daha güzel oluyor” yorumlarıyla karşılaşmayadevam edeceğim. Arkadaşım benim yaptığım şeyi yedin mi ki kıyma koyunca daha güzel olduğunu iddia ediyorsun.

Burada genel kabul görmüş tarifler değil, altını bir kez daha kalın kalemle çizerek söylüyorum “kendi damak zevkime göre” hazırladığım yemeklerin tarifleri yer alıyor. Ben tarifimi ortaya korum beğenen alır gider, beğenmeyen bırakır:) Ama çıkıpta sanki bana para ödemişte istediği hizmeti alamamış gibi tepkiler veren olursa da lafımı esirgemem aklınızda bulunsun:)

Gözdağımı verdiğime göre şimdi sizi tarifle başbaşa bırakıyorum. Denerseniz eğer, şimdiden ellerinize sağlık.

Afiyetle kalın…

Malzemeler:

• 1 paket kedidili bisküvi,
• 4 su bardağı süt,
• 2 yemek kaşığı un,
• 1 yemek kaşığı nişasta,
• 6 yemek kaşığı şeker,
• 1 yumurta,
• 125 gr tereyağ,
• 1 paket vanilya,
• 2 adet muz,
• Pasta süsü.

Hazırlanışı:

1. 3 su bardağı sütü bir tencereye alın,
2. Yumurta, un, nişasta, şeker ve tereyağı süte ekleyip ateşe alın,
3. Sürekli karıştırarak koyu bir kıvam alana kadar pişirin,
4. Vanilyayı ekleyip iyice çırpın,
5. Baton kek kalıbının dibie bisküvi döşeyin,
6. Bisküvileri sütle ıslatın,
7. Üzerine kremanın üçte birini yayın,
8. Muz dilimlerini dizin,
9. Üzerine bir kat daha bisküvi döşeyin ve aynı işlemi uygulayın,
10. Bir kat daha bisküvi, krema, muz döşeyin,
11. En son bir kat bisküvi döşeyip kalıbı dolaba kaldırın,
12. En az 2 saat (en iyisi bir gece) dinlendirip ters çevirin,
13. Pasta süsleriyle süsleyip servis yapın.

Afiyet olsun…